Ontmoet twee van onze nieuwe leden!

Erik & Noah

We vroegen twee van de vele leden die na de zomer van 2018 lid zijn geworden om hun ervaring tot dusver te delen.

Zouden jullie jezelf even willen voorstellen?

Noah: Ik ben Noah, ik studeer creatieve therapie beeldend aan de HAN. Ik zit nu in m’n vierde en laatste jaar.

Erik: Mijn naam is Erik, en wiskunde studeer ik. Ik woon nu een halfjaar in Nijmegen, en ben hier met met m’n master bezig.

Hoe kwamen jullie bij het koor terecht?

Erik: Ik had altijd orgel gespeeld, en dat kon nu niet meer, dus had ik besloten te gaan zingen. Ik zocht op het internet naar studentenkoren in Nijmegen en kwam direct bij het NSKAD terecht.

Noah: Ik ben via een huisgenoot van me hier terecht gekomen. Een vriendin van haar was al naar de eerste open repetitie geweest en zei dat het misschien ook wel wat voor ons was. Toen zijn we komen kijken bij de open repetities en dat vonden we eigenlijk wel heel erg leuk. Ik heb nooit eerder in een koor gezongen maar speel al wel jarenlang muziek, dus dan was zeker leuk om eens zoiets te doen.

Hoe ervaarde je je eerste repetitie?

Noah: Ik vond het best wel heftig eigenlijk, want ik had nog nooit eerder van bladmuziek gezongen. Dat was even schakelen; op de instrumenten die ik speel weet je altijd wat je moet doen om een noot te spelen, zelfs al weet je misschien niet hoe hij klinkt. Bij je stem is dat anders, wat veranderlijker. Dat vond ik ook wel cool; dat is ook echt iets wat ik hier heb geleerd.

Erik: Ik kwam hier een beetje met een houding van: ‘oah, ik ga alles wel wegzingen, ik zal ze eens laten zien’, maar toen zongen we als eerste het Kyrie van Ellerby, en dat was erg moeilijk. Dat viel dus wel tegen, maar dat was wel mooi; daar kon ik veel van leren.

Wat was je verwachting van het koor als vereniging?

Noah: Ja… Ik ben sowieso niet zo’n verenigingsmens, ook niet met muziek. Maar ik vond het zeker leuk dat het allemaal studenten zijn; je bent ongeveer dezelfde leeftijd en dat schept al wel een band. Ik moet toegeven dat ik nog nooit ben meegeweest naar café na de reptitie. Maar je merkt zeker dat er echt bonding is in het koor, je zult in de pauze niet iemand alleen zien zitten.

Erik: Ik had zeker gehoopt dat het sociaal was, en dat is niet tegengevallen. Ik kwam hier vanuit Groningen en kende eigenlijk niemand in Nijmegen, maar ik heb hier zeker vrienden kunnen maken. Het is een heel verwelkomende groep mensen.


Heb jij ook interesse en wil je een keer meezingen? Kom dan een keer vrijblijvend langs op dinsdagavond!

Geef een reactie